Οι τελευταίες στιγμές του δορυφόρου UARS. Παρατηρήστε τον σήμερα το βράδυ.

Ο ανενεργός δορυφόρος UARS της NASA έφτασε στο τέλος της ζωής του και η καταστροφή του στην ατμόσφαιρα της Γης προσδιορίζεται (σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία) από τις 9 το βράδυ της 23ης Σεπτεμβρίου έως τις 11 το πρωί της 24ης. Το σημείο πρόσκρουσης δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια, παρά μόνο δύο ώρες πριν την είσοδο στην ατμόσφαιρα.

Το βράδυ της Παρασκευής θα είναι ορατός από την Θεσσαλονίκη και από άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Για την Θεσσαλονίκη θα ανατείλει στις 21.02 (ώρα Ελλάδος) στον νοτιοδυτικό ουρανό στον αστερισμό του Σκορπιού, θα περάσει πολύ κοντά από τον Αλτάιρ στις 21:05:23, λίγα δευτερόλεπτα μετά θα βρίσκεται στο μέγιστο ύψος του (68 μοίρες) στον αστερισμό του Κύκνου και θα δύσει στις 21:08:51 στα βορειοανατολικά, στον αστερισμό του Περσέα. 

Οι ώρες δεν είναι απόλυτα ακριβείς επειδή η τροχιά του χάνει ύψος όσο πλησιάζει την ατμόσφαιρα και η ταχύτητα του μειώνεται. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η καταστροφή του να αρχίσει πριν την προβλεπόμενη ώρα, έτσι όποια παρατήρηση γίνει είναι πολύτιμη.

Εφοδιαστείτε με φωτογραφικές μηχανές ή βιντεοκάμερες και αν δείτε περισσότερα από ένα φωτεινά σημεία να διασχίζουν τον ουρανό καταγράψτε με ακρίβεια την θέση (σε σχέση με τα αστέρια) και την ώρα.Όσοι διαθέτουν πρόγραμμα πρόβλεψης για δορυφόρους όπως το Heavensat μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα παρακάτω στοιχεία TLE για τον δορυφόρο. 

Τα τελευταία από το space-track.org είναι:

1 21701U 91063B   11266.13547510  .03593875  11504-4  38862-3 0  6275

2 21701 056.9373 267.0416 0005916 017.3592 342.7453 16.36702003109028

Στην ιστοσελίδα του ΟΦΑ θα αναρτούνται τα νεότερα στοιχεία από το space-track.org μόλις γίνονται γνωστά.

www.ofa.gr

Ανενεργός δορυφόρος της NASA θα καταπέσει στο έδαφος.

Ένας, νεκρός εδώ και χρόνια, ερευνητικός δορυφόρος της NASA αναμένεται να καταστραφεί στην ατμόσφαιρα της Γης τις επόμενες ημέρες σύμφωνα με αξιωματούχους της υπηρεσίας. 

Ο δορυφόρος UARS (Upper Atmosphere Research Satellite) τέθηκε εκτός λειτουργίας το 2005 και άρχισε να χάνει ύψος έκτοτε με αργό ρυθμό. 

Η επανείσοδος του υπολογίζεται στις 23 Σεπτεμβρίου (συν ή πλην μια ημέρα) και η περιοχή όπου μπορεί να πέσει εκτείνεται από τον Καναδά και την βόρεια Ευρώπη έως την άκρη της νότιας Αμερικής, μια περιοχή που ορίζεται από την τροχιά του δορυφόρου, η οποία έχει κλίση 57 μοιρών. 

Η ηλιακή δραστηριότητα (που επηρεάζει την ατμόσφαιρα της Γης), οι εναλλαγές στο βαρυτικό πεδίο της Γης και ο προσανατολισμός του δορυφόρου, καθιστούν δύσκολο τον επακριβή προσδιορισμό του σημείου και της ώρας επανεισόδου στην ατμόσφαιρα. Ακόμη και δύο ώρες πριν την επαφή του με την ατμόσφαιρα το πιθανό σημείο πτώσης θα βρίσκεται οπουδήποτε σε μια περιοχή 10.000 χιλιομέτρων. 

Το μεγαλύτερο μέρος του δορυφόρου θα καταστραφεί κατά την επαφή του με την ατμόσφαιρα, όμως 26 κομμάτια (με το μεγαλύτερο να ζυγίζει 150 κιλά) θα φτάσουν μέχρι το έδαφος. Η NASA ανακοίνωσε ότι οι πιθανότητες να τραυματιστεί κάποιος από αυτά είναι πάρα πολύ μικρές, περίπου 1 στις 3200. Η ζώνη πτώσης υπολογίζεται σε 800 χιλιόμετρα και αν βρίσκεται κοντά σε κατοικημένη περιοχή, το θέαμα θα είναι συναρπαστικό. 

Ο δορυφόρος έχει μήκος 11 μέτρα, πλάτος 4,5 και τέθηκε σε τροχιά από το διαστημικό λεωφορείο Discovery το 1991. Μελετούσε την ατμόσφαιρα της Γης και το στρώμα του όζοντος και στοίχισε 750 εκ. δολάρια. Τον Οκτώβριο του 2010 ακόμη και ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός πραγματοποίησε ελιγμό διαφυγής για να μην συγκρουστεί με τον δορυφόρο ο οποίος χάνοντας συνεχώς ύψος έφτασε στο επίπεδό του.

Η σελίδα της NASA με τις τελευταίες ανακοινώσεις: http://www.nasa.gov/mission_pages/uars/index.html

www.ofa.gr

Αστρονόμοι ανακάλυψαν πλανήτη με δύο ήλιους

ο πλανήτης με τους δύο ήλιους από την ταινία "Πόλεμος των Άστρων"

Πλανήτη με δύο ήλιους ανακάλυψαν αστρονόμοι, με την βοήθεια του τροχιακού τηλεσκοπίου Kepler της NASA. Όπως απεικονίστηκε προφητικά στην ταινία επιστημονικής φαντασίας «Πόλεμος των Άστρων» ο πλανήτης διαθέτει δύο αστέρια, αλλά δεν διαθέτει ζωή. 

Πρόκειται για έναν ψυχρό, αέριο πλανήτη στο μέγεθος του Κρόνου ο οποίος περιφέρεται γύρω από τα δύο άστρα σε 229 ημέρες. Τα άστρα είναι μικρότερα από τον Ήλιο μας και βρίσκονται σε απόσταση 200 ετών φωτός από την Γη στον αστερισμό του Κύκνου.

Χρησιμοποιώντας το τροχιακό τηλεσκόπιο Kepler, οι αστρονόμοι παρακολουθούν την φωτεινότητα σε 150.000 επιλεγμένα άστρα. Μόλις ένας πλανήτης  περάσει μπροστά από τον δίσκο του άστρου του, προκαλεί μια μικρή έκλειψη και μία μικρή πτώση στην φωτεινότητα του άστρου. 

Το σύστημα Kepler 16 σε σχέση με τις τροχιές της Γης και του Ερμή.

Στο συγκεκριμένο σύστημα παρακολούθησαν την πτώση φωτεινότητας που προκάλεσε το ένα άστρο καθώς περνούσε μπροστά από το δεύτερο. Στην συνέχεια και ενώ τα δύο άστρα είχαν απομακρυνθεί μεταξύ τους, παρακολούθησαν και μια τρίτη μικρότερη πτώση φωτεινότητας η οποία επαναλαμβανόταν σε τακτά διαστήματα κάτι που σημαίνει ότι ο πλανήτης βρίσκεται σε τροχιά γύρω και από τα δύο άστρα. 

«Η ανακάλυψη επιβεβαιώνει μια νέα κατηγορία πλανητικών συστημάτων που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ζωή. Το γεγονός ότι τα περισσότερα αστέρια στον γαλαξία μας ανήκουν σε διπλά συστήματα αυξάνει τις πιθανότητες για ύπαρξη ζωής, γιατί μέχρι τώρα υπολογίζαμε μόνο τα μονά συστήματα. Η ανακάλυψη αυτή επιβεβαιώνει την θεωρία που είχαμε για δεκαετίες αλλά χωρίς αποδείξεις» δηλώνει ο ερευνητής της ομάδας William Borucki.

Η επόμενη διάβαση του πλανήτη θα γίνει στις 28 Ιουνίου 2012 και θα προκαλέσει μείωση της φωτεινότητας σε ποσοστό 1,7 τοις εκατό. Ερασιτέχνες με μεγάλα τηλεσκόπια και CCD φωτογραφικές μηχανές θα μπορέσουν να καταγράψουν την μείωση, αλλά θα συμβεί κατά τις πρωινές ώρες για το δυτικό ημισφαίριο.  

Η ιστοσελίδα του Kepler: http://kepler.nasa.gov/

www.ofa.gr

Το GRAIL της NASA θα επιχειρήσει να λύσει τα μυστήρια της Σελήνης

Εκτοξεύτηκε το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου στις 15:08 ώρα Ελλάδος από το ακρωτήριο Canaveral, μετά από καθυστερήσεις λόγω καιρού, η αποστολή GRAIL (Gravity Recovery and Interior Laboratory) με προορισμό την Σελήνη σε μια προσπάθεια κατανόησης του εσωτερικού του δορυφόρου μας.

Αν και υπήρξαν πολλές αποστολές (109 είχαν σαν στόχο την Σελήνη) που την μελέτησαν από τροχιά, επισκέφθηκαν την επιφάνεια της και επέστρεψαν δείγματα των πετρωμάτων της, το εσωτερικό της παραμένει άγνωστο.

 "Για να κατανοήσουμε πραγματικά την Σελήνη και τι είναι αυτό που την κάνει τόσο ιδιαίτερη, πρέπει να μελετήσουμε το εσωτερικό της" αναφέρει η καθηγήτρια Γεωφυσικής του ΜΙΤ και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του GRAIL, Maria Zuber. 

"Τι συμβαίνει στο εσωτερικό της; Πως έλιωσε; Υπάρχει πυρήνας; Πως σχηματίστηκε ο πυρήνας; Πως μεταδίδεται η θερμότητα; Γιατί οι λεκάνες πρόσκρουσης στην ορατή από την Γη πλευρά της είναι γεμάτες με μάγμα ενώ απουσιάζουν εντελώς από την αόρατη; Είναι η Σελήνη αποτέλεσμα της σύγκρουσης δυο παλαιών δορυφόρων της Γης; Αυτά είναι τα ερωτήματα που καλούνται να απαντήσουν τα πανομοιότυπα σκάφη της αποστολής.

Τα δίδυμα σκάφη δεν θα ταξιδέψουν κατευθείαν προς την Σελήνη αλλά θα περάσουν πρώτα από το σημείο Lagrange 1 του συστήματος Γης - Ηλίου και κατόπιν θα εισέλθουν σε σεληνιακή τροχιά την πρωτοχρονιά του 2012, εξασφαλίζοντας έτσι μικρότερη ποσότητα καυσίμων κατά την εκτόξευση.

Η ερευνητική φάση θα ξεκινήσει στις 8 Μαρτίου με τα δύο σκάφη να βρίσκονται σε σχηματισμό, σε απόσταση που θα κυμαίνεται από 100 έως 230 χιλιόμετρα μεταξύ τους και σε ύψος 55 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Σελήνης. Η αυξομείωση της απόστασης θα τους επιτρέψει να μελετήσουν χαρακτηριστικά του δορυφόρου μας σε διαφορετικά βάθη μέσω του συστήματος Lunar Gravity Ranging System, το οποίο θα καταγράφει την διαφορά στην απόσταση των δύο σκαφών (με ακρίβεια δεκάτων μικρομέτρου) καθώς θα περνούν πάνω από περιοχές διαφορετικής πυκνότητας και βαρύτητας. 

Η διάρκεια της αποστολής τους είναι μέχρι τον Ιούνιο του 2012, όπου λόγω της έκλειψης Ηλίου στην Σελήνη, (έκλειψη Σελήνης στην Γη, 4 Ιουνίου) θα προκληθεί μεγάλη πτώση του ρεύματος στους ηλιακούς συλλέκτες και στην συνέχεια τα σκάφη θα καταστραφούν πέφτοντας στην επιφάνεια της Σελήνης. 

Το GRAIL είναι η δεύτερη από τις τρεις αποστολές της NASA σε σώματα του ηλιακού μας συστήματος στο πλαίσιο του προγράμματος Year of the Solar System από τον Οκτώβριο 2010 έως τον Αύγουστο 2012 (ένας χρόνος στον πλανήτη Άρη). Το πρόγραμμα περιλαμβάνει την αποστολή Juno με στόχο τον Δία και την αποστολή Mars Science Laboratory στον Άρη 

Η ιστοσελίδα της αποστολής GRAIL: http://moon.mit.edu/

www.ofa.gr

Το Juno της NASA ξεκίνησε το ταξίδι του προς τον γίγαντα του Ηλιακού μας Συστήματος.

Το επόμενο βήμα στην εξερεύνηση του μεγαλύτερου πλανήτη του Ηλιακού μας Συστήματος ξεκίνησε με την εκτόξευση πάνω σε έναν πύραυλο Atlas 5 της αποστολής Juno.

Μετά το Galileo, το οποίο εκτοξεύθηκε το 1989 και έφτασε στον Δία το 1995, ένα νέο ρομποτικό σκάφος σκοπεύει να αποκαλύψει τα μυστικά του Δία.

Μόλις μπει σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη τον Ιούλιο του 2016, θα προσπαθήσει να μετρήσει την ποσότητα νερού της ατμόσφαιρας του, να μελετήσει την σύνθεση, θερμοκρασία και τις κινήσεις των νεφών στην ατμόσφαιρα, να χαρτογραφήσει το μαγνητικό και το βαρυτικό του πεδίο, να εξερευνήσει την μαγνητόσφαιρά του και να μελετήσει το βόρειο και νότιο σέλας στους πόλους του Δία.

Η αποστολή του Juno θα διαρκέσει ένα χρόνο (33 τροχιές γύρω από τον Δία) και θα τελειώσει με την ελεγχόμενη είσοδο και καταστροφή του στην ατμόσφαιρα του πλανήτη.

Το σκάφος πήρε το όνομα του από την ρωμαϊκή θεότητα Juno η οποία είναι η αντίστοιχη της Ήρας στην ελληνική μυθολογία.

Η ιστοσελίδα της αποστολής:
http://missionjuno.swri.edu/


www.ofa.gr

Ο Ερμής έχει πλέον δορυφόρο.

Το ρομποτικό διαστημικό σκάφος της NASA, MESSENGER, το οποίο εκτοξεύτηκε στις 1 Αυγούστου 2004, έγινε ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος του μικρότερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, μπαίνοντας σε τροχιά γύρω του.

Έχοντας διανύσει 7,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από την εκτόξευσή του στις 3 Αυγούστου 2004, πυροδότησε τους κινητήρες του μειώνοντας την ταχύτητα του και επιτρέποντας στην βαρύτητα του Ερμή να το θέσει σε μια ελλειπτική τροχιά γύρω του, η οποία θα κυμαίνεται από 200 έως 15.000 χιλιόμετρα ύψος και θα διαρκεί 12 ώρες. Αφού γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι, το σκάφος θα αρχίσει την επιστημονική αποστολή του στις 4 Απριλίου.

Το MESSENGER (MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging) θα μελετήσει την γεωλογική ιστορία, το μαγνητικό πεδίο και την σύνθεση της επιφανείας του και θα δώσει απαντήσεις σε ζητήματα όπως η ύπαρξη η όχι πάγων στους πόλους του πλανήτη, την ηλικία των ηφαιστειακών κρατήρων και την μεγάλη πυκνότητα του. Επίσης θα προσπαθήσει να ρίξει φως στην δημιουργία της ουράς κομήτη που παρατηρείται στον πλανήτη αλλά και στην υποψία ότι η διάμετρος του μειώνεται.

Κανένα σκάφος δεν προσέγγισε τον Ερμή από την εποχή του Mariner 10 το 1974, το οποίο φωτογράφησε μερικώς την επιφάνεια του.

Ο Ερμής με διάμετρο 4,879 χιλιομέτρων είναι ελάχιστα μεγαλύτερος από την Σελήνη. Η περιφορά του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 88 ημέρες και η διάρκεια της ημέρας στον πλανήτη είναι 176 γήινες ημέρες λόγω της αργής περιστροφής του.
www.ofa.gr

Δείτε και φωτογραφήστε τον δορυφόρο Nanosail.

Στις 20 Νοεμβρίου 2010 η NASA εκτόξευσε τον δορυφόρο NanoSail-D2 διαστάσεων 30 επί 10 εκατοστά με σκοπό την μελέτη της ανάπτυξης ηλιακών ιστίων.

Λόγω τεχνικών προβλημάτων η τελική ανάπτυξη του σκελετού πάνω στον οποίο είναι προσαρμοσμένα τα ηλιακά ιστία πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιανουαρίου. Η συνολική επιφάνεια του

δορυφόρου πλεόν είναι 10 τετραγωνικά μέτρα και μπορεί να φανεί με γυμνό μάτι.

Ερασιτέχνες παρατηρητές αναφέρουν οτι η λαμπρότητα του κυμαίνεται από το 3ο έως το 5ο μέγεθος με ενδιάμεσες αναλαμπές που φτάνουν σε μέγεθος έως και -1 και οφείλονται στην ανάκλαση του ηλιακού φωτός στο υλικό των ιστίων.

Η NASA μαζί με το Spaceweather.com θέσπισαν διαγωνισμό φωτογραφίας με βραβείο 500 δολλαρίων για τις ερασιτεχνικές προσπάθειες καταγραφής του δορυφόρου ο οποίος θα ισχύει μέχρι την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα του δορυφόρου τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο του 2011.

Στην ιστοσελιδα Heavens Above μπορούμε να δούμε πότε θα είναι ορατός ο δορυφόρος ενώ στην ιστοσελίδα Digilander υπάρχει πρόβλεψη για τις αναλαμπές του δορυφόρου.

Περισσότερες λεπτομέρειες για τον διαγωνισμό: http://www.nanosail.org/

www.ofa.gr

23 Φεβρουαρίου 2011: το τελευταίο ταξίδι του Discovery

Στις 23:50 ώρα Ελλάδας θα εκτοξευτεί για τελευταία φορά το διαστημικό λεωφορείο Discovery με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η αποστολή STS 133 με πλήρωμα τους αστροναύτες Steven Lindsey, Eric Boe, Alvin Drew, Michael Barratt, Steve Bowen και Nicole Stott θα εγκαταστήσει την μονάδα PMM (Permanent Multipurpose Module), την πλατφόρμα πειραμάτων ELC 4 (Express Logistics Carrier 4) και θα μεταφέρει το ανθρωποειδές ρομπότ Robonaut 2.

Το σκάφος που πήρε το ονομά του από το πλοίο του James Cook, HMS Discovery που τον συνόδευσε στο τρίτο του ταξίδι στον Ειρηνικό Ωκεανό το 1776, διένυσε 230 εκατομμύρια χιλιόμετρα στο διάστημα από την πρώτη εκτόξευσή του το 1984 και θα καταγράψει ακόμη 7 εκατομμύρια χιλιόμετρα πριν αποσυρθεί για πάντα στο μουσείο Smithsonian.

Ανάμεσα στις 38 αποστολές του ξεχωρίζουν η τοποθέτηση σε τροχιά του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble και του δορυφόρου Ulysses, η πρώτη σύνδεση λεωφορείου με τον σοβιετικό σταθμό Μιρ και η παράδοση στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό του ιαπωνικού εργαστηρίου Kibo. Συνολικά τοποθέτησε 31 δορυφόρους σε τροχιά και επισκέφτηκε δυο φορές το Hubble για επισκευές.

246 αστροναύτες πέταξαν με το Discovery περιλαμβάνοντας την πρώτη γυναίκα πιλότο και κυβερνήτη (Eileen Collins), τον πρώτο αφροαμερικανό αστροναύτη (Bernard Harris), το πρώτο μέλος του Κογκρέσου που ταξίδεψε στο διάστημα (Jake Garn), τον πιό ηλικιωμένο αστροναύτη (John Glenn, ο πρώτος αμερικανός σε τροχιά το 1962) και τον πρώτο ρώσο κοσμοναύτη που ταξίδεψε με διαστημικό λεωφορείο (Sergei Krikalev)

Η εκτόξευση θα μεταδοθεί ζωντανά από την NASA TV: http://www.nasa.gov/multimedia/nasatv/index.html

www.ofa.gr

Η αποστολή του Stardust ολοκληρώθηκε με επιτυχία

Το ραντεβού της διαστημικής βολίδας Stardust-NexT με τον κομήτη Tempel 1 ολοκληρώθηκε με εξαιρετική επιτυχία το πρωί της 15ης Φεβρουαρίου (14 Φεβρουαρίου για την Αμερική). Το σκάφος προσέγγισε τον κομήτη με ταχύτητα 10,9 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και σε απόσταση μόλις 178 χιλιομέτρων απ' όπου και φωτογράφισε τα σημάδια της προηγούμενης αναμέτρησης με ενα άλλο διαστημικό σκάφος, το Deep Impact το 2005.

Στην αριστερή φωτογραφία από το Deep Impact, φαίνεται ο πυρήνας του κομήτη όπως ήταν το 2005 και στην δεξιά όπως τον φωτογράφησε το Stardust-NexT, όπου στην περιοχή που σημειώνεται με τα βέλη ξεχωρίζει ο κρατήρας που δημιούργησε η 375 κιλών βολίδα του Deep Impact, ο οποίος περιλαμβάνει και εναν κεντρικό λόφο. Οι επιστήμονες της NASA μιλούν για μεγάλη επιτυχία στον εντοπισμό του κρατήρα καθώς μελέτησαν λεπτομερώς την ακανόνιστη περιστροφή του πυρήνα του κομήτη και διαμόρφωσαν την τροχιά του Stardust-NexT έτσι ώστε να μπορέσει το σκάφος να τοποθετηθεί στο σωστό σημείο.

Εκτός από την φωτογράφηση του κρατήρα, το Stardust-NexT ανέλυσε τα συστατικά της κόμης του Tempel 1, μέσω του οργάνου DFMI (Dust Flux Monitor Instrument), ενός οργάνου που κατασκεύασε και προμήθευσε στη NASA ο καθηγητής Θανάσης Οικονόμου, ως επικεφαλής ομάδας επιστημόνων του Ινστιτούτου Ενρίκο Φέρμι του Πανεπιστημίου του Σικάγο. Το συγκεκριμένο όργανο μπορεί να ανιχνεύει σωματίδια μήκους μερικών μικρών (χιλιοστό του χιλιοστού), αλλά και να "ακούει" προσκρούσεις μεγαλυτέρων σωματιδίων.

www.ofa.gr

Houston, Tranquility Base here. The Eagle has landed

 

41 χρόνια πριν, στις 20 Ιουλίου 1969 και ώρα Ελλάδας 22:18, αυτά τα λόγια ακούστηκαν σε όλο τον κόσμο σηματοδοτώντας την έναρξη ενός νέου κεφαλαίου στην διαστημική εξερεύνηση. Οι πρώτοι άνθρωποι προσεδαφίστηκαν στην Σελήνη, περπάτησαν επάνω της και έκαναν πειράματα. 

Το ενδιαφέρον όμως για την Σελήνη εξανεμίστηκε γρήγορα, τόσο γρήγορα όσο αναπτύχθηκε και η απαραίτητη τεχνολογία που μας οδήγησε εκεί. Μόλις επιτεύχθηκε ο στόχος της πρωτοκαθεδρίας στο διάστημα εν μέσω ψυχρού πολέμου, και αποκαταστάθηκε το γόητρο των ΗΠΑ, το όνειρο της εξερεύνησης έδωσε την θέση του στην κούρσα των εξοπλισμών. Άλλωστε μεγάλο μέρος των επιτευγμάτων στο διάστημα οφείλονται σε αυτήν την κούρσα. 

Υπήρξαν πολλοί που αμφισβήτησαν και αμφισβητούν ακόμη την προσσελήνωση ισχυριζόμενοι ότι όλα ήταν στημένα σε ένα γιγαντιαίο σκηνικό στην έρημο της Νεβάδα. Πέρα από το γεγονός ότι πρώτοι απ' όλους, οι Σοβιετικοί ήταν εκείνοι που παρακολουθούσαν στενά την πορεία των αποστολών και θα είχαν κάθε λόγο να αμφισβητήσουν την προσσελήνωση, οι αδιάψευστες εικόνες από την περιοχή προσεδάφισης σβήνουν κάθε αμφιβολία. 

Στην εικόνα από το LRO διακρίνεται ο Αετός, δύο πειράματα, το Lunar Ranging Retro Reflector (LRRR) ( ο γνωστός ανακλαστήρας που χρησιμοποιείται για τον ακριβή προσδιορισμό της απόστασης της Σελήνης) και το Passive Seismic Experiment (PSE) (σεισμογράφος που κατέγραφε πτώσεις μετεωριτών, σεισμούς αλλά και εσκεμμένες πτώσεις πυραύλων φορέων). Το βέλος χωρίς επεξήγηση δείχνει τα ίχνη του Νηλ Άρμστρονγκ προς τον κρατήρα Little West. Ορατά είναι επίσης τα ίχνη προς την τηλεοπτική κάμερα.

Εικόνα με υψηλότερη ανάλυση που περιλαμβάνει αυτή την περιοχή υπάρχει στο LROC image browser. Μπορείτε να εντοπίσετε το σημείο της φωτογραφίας???

 
www.ofa.gr